Skip to main content

दान्तेको समयको संसार

                    दान्तेको संसार

        अलिघियरी दान्तेको जन्म ई 1265मा भएको थियो र मृत्यु ई1321मा। यसबेला किपलर, कोपर्निकस, गेलिलियो कोही पनि जन्मेका थिएनन् जसले पृथ्वीको खगोलिय धारणामा परिवर्तन ल्याएका थिए। यसैले दान्ते त्यसबेला प्रचलित टोलेमीको सिद्धान्तमा रहेका थिए। उनको भूगोल धारणा अहिलेको भन्दा फरक देखिन्छ । आफ्नो कृति "डिभाइन कमेडी" मा यही प्राचीन अवधारणामा आधारित विश्व उनले देखाएका छन्।

         पृथ्वी  स्थिर देखिन्छन् र घाम लगायत अन्य ग्रहहरू पृथ्वीको परिक्रमा गर्छन। घाम एक ज्योतिपुञ्ज तारा नभएर ग्रहनै मानिएको छ। नौ ग्रहहरूमा जुन, घाम, मर्करी, भिनस, जुपिटर, मार्स, सेटर्न, आठौंमा स्वर्गका स्थिर ताराहरू र नवौँमा क्रिस्टलाइन हेवन वा प्राइमम मोबाइल। यी सबै ग्रहहरू पृथ्वीको परिक्रमा गर्छन।
        आकाशका सबै ग्रहहरूलाई स्वर्गका स्तर दिइएका छना। चन्द्रमा पहिलो स्वर्ग, मर्करी दोस्रो , भिनस तेस्रो, सूर्य चौथो, मार्स पाँचौं , जुपिटर छैटौ, सेटर्न सातौँ, तारामण्डल आठौ, प्राइमम मोबाइल नवौँ र ईम्पिरियम दशौँ स्वर्ग।
        उत्तर हेमिस्फेयर र दक्षिण हेमिस्फेयर छुट्टयाइएको भए पनि मान्छेको आवादी उत्तरी हेमिस्फेयरमा मात्र रहेको देखाइएको र दक्षिणी भाग पूर्णत जलमग्न रहेको देखाइएको छ। यही जलमग्न दक्षिणी भागमा पर्गेटरी पर्वत रहेको छ जसबाट चडेर मृताम्मा आफ्नो पापबाट मुक्त हुनसक्छ । यस्तो पर्वत उत्तरमा माउन्ट जायोन भनिएको छ। पर्गेटरीमा मानवजातिलाई प्रवेश निषिद्ध छ तर जायोनमा उ जान सक्छ।
         उत्तरी हेमिस्फेयरको भूस्थल पश्चिममा अफ्रिकाको मोरोक्को र पूर्वमा गगां नदी सम्म देखाइएको छ। घाम यही गगां नदीबाट उदाउँछ र मोरोक्कोमा पुग्दा अस्ताउँछ। अमेरिका, अस्ट्रेलिया जस्ता देशहरूका अस्तित्व देखिन्न। ईजराइललाई संसारको मध्यभाग मानिएको छ। 
इण्डियाका मानिसहरू बप्तिस्मा नलिएका भनिएको छ। इण्डियामा आगोको गोला बर्सिन्छ भनेर लेखिएको छ। अलेकजाण्डरले त्यो आगोको गोलालाई पैतालाले थिच्नु पर्छ भनेका थिए'रे।

Labels:

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

अगमसिहं गिरी (युद्ध र योद्धा ) आलोचना

             युद्ध र योद्धा : एक पठन                          पेम्पा तामङ      अगमसिहं गिरी भारतीय नेपाली साहित्यमा सर्वाधिक चर्चामा रहेको कवि हो। उनलाई मूलतः स्वछन्दतावादी कवि र जातीय कवि भनेर आलोचकहरूले चिनाएका छन भने कही कही अस्तित्ववादी भनी परिचय दिएको छ। उनका प्रारम्भिक कविताहरू भावनात्मक र करुणामय थिए यसैले उनलाई दुखवादी पनि भनिएको  हो। गिरीका कविताहरू आम चलनको भाषामा लेखिएका र प्रतीक र बिम्वको जडान थोरै रहेका छन। सरल , सहज र बोधगम्य रहेको हुनाले आम पाठकबीच लोकप्रियता बडी रहेको थियो। जीवन , मृत्यु , दुख , बिरह उनका कविताको भावलहरी रहेको छ। कल्पनाको निर्बाध उडान र जीवन परान्मुख रहेको मानिन्छ। जीवनलाई यसरी हेर्ने दृष्टि छायावाद र स्वछन्दतावा भनेर चिनिन्छ। हुनत छायावाद र स्वछन्दतावाद यी बाहेक अन्य पनि हुन। स्वच्छन्दतावादको प्रवर्तक विलियम वर्डस्वर्थको लेखन सिद्धान्त कविताको भाषा आम मानिसको बोलीको शैलीमा हु...
Post a Comment
Read more

Circle of Karma -Bhutanese novel review

Circle of Karma   Authored by Kunzang Choden, a native of a small village in Bumthang District in  north-central Bhutan, Circle of Karma is the first English novel to emerge from the land of the druk (Bhutan),   the mythical dragon. Published in 2005, the novel instantly courted fame far and wide, and has since been translated into several languages. The novel had been short listed for the prestigious Elle Prix des Lectrices too. Choden was born in the year of the druk , or the year of the dragon, corresponding to 1952 in the Gregorian calendar. Since Choden was born into a prosperous family, her parents sent her to a convent school in Kalimpong when she was nine years of age. Choden recounts the initial difficulty she encountered in the school because, as is prevalent in Bhutan, she did not have a surname attached to her first name. Moreover her father’s name was Kunzang Dorje and the Reverend Mother of her school refused to believe that the father an...
Post a Comment
Read more

Poetry of Puja Upadhyay

             दुई शब्द भूमिकाको                           पेम्पा तामङ      नेपाली साहित्यमा सर्वाधिक लोकप्रिय विधा कविता हो र सर्वाधिक रचना यसैमा देखिन्छ। कविता एक यस्तो विधा पनि हो  जसले कवि अनि रसिक दुवैलाई आकर्षित गराउँछ। कविलाई अनिवर्चनीय आनन्द बोध गराउँदछ कविता सृजनामा। यसैले पनि कवि शब्द सुधाको धारा बहाउन चञ्चल रहन्छ। हुनत कविता व्यक्ति र समाजमा जोडिने एक सेतु पनि हो। नेपाली कविताको पहिलो कविता मानिने सुवानन्ददासको लेखनलाई हेर्नु हो भने कविता एउटा त्यस्तो सशक्त माध्यम हो जसको सहाराले एक निरीह व्यक्ति सर्वशक्तिमानसित  संवादमा रहनुसक्दछ।   कुनै पनि कविताले व्यक्तिलाई एकदेखि अनेकमा पुर्याउने क्षमता राखेको हुन्छ। कविता एक परम्परा निर्वाह हो। कुनै पनि कवि अनेकौं पुस्ताको प्रतिविम्ब हुन्छ , चाहे त्यो रूपमा होस , विचार वा दर्शनमा होस या फेरि फगत भाषिक परम्परामा। तर कुनै कविताले परिचय त्य...
Post a Comment
Read more